ANKARA (İGFA) -Yeni Parti'nin 1. Olağan Kurultayı Ankara Spor Salonu'nda gerçekleşti. Seçime tek aday olarak giren Özgür Özel, bin 154 oy alarak yeniden genel başkan seçildi.
Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel, 'Ya müesses nizamın paslı zincirleri bu milleti saracak ya da millet o zincirleri sonsuza kadar söküp atacak. Ben bu millete inanıyorum. Giden gitsin, kaçan kaçsın, topuklayan topuklasın, bize inanmış kadrolar yeter. Bize millet yeter.' dedi.
'Yol uzadığında, yorulduğumuzda, onca yokluk içinde bize arka çıkanları hatırlayacağız' diyen Özgür Özel, şunları kaydetti;
“SEÇİMİ KAZANACAK CESARETE VE ÜLKEYİ YÖNETECEK MAHARETE SAHİBİZ”
“Değerli arkadaşlarım, değerli konuklar bugün yaşadığımız tüm sorunların kaynağı AK Parti’nin kara düzenidir. Çünkü bu düzen sadece bir avuç insanın menfaati için kurulmuştur. Müesses Nizam’ın çarkları tepedeki bir azınlık için dönmektedir. İşte biz, o düzenin çarkına çomak sokanlarız. O yüzden bu saldırıların hedefindeyiz. Şimdi hatırlatıyorum. Tam bir yıl önce bu kurultay salonunda yaptığım konuşmada, ‘Verdiğimiz mücadele yeninin, eskiye karşı mücadelesidir. Bu mücadele, veda edemeyenlerle geleceğe yürüyenler arasındadır. Türkiye bir doğum sancısındadır. Yaşadığımız tüm sıkıntılar ve tüm zorluklar, yeninin doğum sancısıdır’ demişim. İşte 1 yıl sonra YENİ kurulmuştur, kurulan tuzaklar da bozulmuştur. Türkiye’yi yenileyecek mücadele başlamıştır. Mücadelenin yılmaz neferleri de bu salondadır, tam karşımdadır. Biliyorum ki bugün pek çok insanın aklında bir soru daha var. ‘YENİ Parti seçimleri kazanabilir mi?’ Kimsenin şüphesi olmasın. Biz bu seçimi kazanacak cesarete, Türkiye’yi yönetecek maharete sahibiz. Kazanacak yüreğimiz, yönetecek aklımız, memleketi ayağa kaldıracak irademiz var. Buradan, bu salondan, bu güzel insanların arasından bizi tüm Türkiye’de dinleyen, umudunu zaman zaman kaybeden, ‘Acaba değişim mümkün mü? Bir gün de benim sıram gelecek mi, biri beni görecek mi, sesimi duyacak mı?’ diyenlere söz veriyoruz. Asla umudunuzu kaybetmeyin. O sandığa varacağız, o seçimi alacağız. Bugüne kadar oyunu hiç bize vermemiş olanlara, AK Parti’ye, MHP’ye oy vermiş olanlara sesleniyorum. Yedi bölgede, 81 ilde, 973 ilçede ‘Oy verdik ama ne hale geldik’ diyenlere sesleniyorum. ‘Acaba bu yoksulluktan kurtulmak mümkün mü?’ diye düşünenlere ama bugüne kadar eli varmayanlara, oradan kopamayanlara sesleniyorum. İktidarımızda sadece bize oy verenler değil bütün emekliler, bütün emekçiler, bütün yoksullar, bütün çiftçiler, bütün esnaflar, AK Parti’nin de MHP’nin de oy veren seçmenlerinin bütün evlatları; herkesin yarınları kurtulacak, hep beraber başaracağız. Buradan ‘Olur mu?’ diye soranlara sesleniyorum. Hacı Amcama, Hacı Teyzeme sesleniyorum. Vallahi de kazanacağız, billahi de kazanacağız. Senin yüzünü biz güldüreceğiz.”
“GELECEK, MİLLETİN ELLERİYLE YENİDEN YAZILIYOR”
“Görüyorsunuz ki bu çürümüş, köhnemiş, kibrin sahibi olmuş iktidarın artık adım atacak mecali kalmamıştır. Bunlar eskimiştir, yaşlanmıştır, yorulmuştur. Erdoğan, eskinin temsilcisidir. Eski gitmelidir, değişmelidir. Yorgun durmalıdır, çekilmelidir. İnananlar, çalışanlar, başaracak olanlar göreve gelmelidir. Tüm bu baskılar, haksızlıklar, zulümler, gitmekte olan bir iktidarın son çırpınışlarıdır. Artık eskiyenler, milletin istikbalini karartamayacak. Milletin kaderi, milletin elleriyle yeniden yazılacak. Biz AK Parti’nin kara düzenini değiştireceğiz. Milletin yeni düzenini kuracağız. Bir lokma için eğilmeden, bir hak için sürünmeden, bir söz için korkmadan yaşayacağız. Bu kara düzenin bizden götürdüklerinin yerine; devlete adalet, sofraya bereket, insana hürriyet getireceğiz. Hep birlikte bir memleket hayali kuruyoruz. Şimdi müsaadenizle, sizlere kendi hatıralarımın gözünden, içimden bir memleket anlatmak istiyorum.
Bir milletin ömründen geçtim.
Bir yanımda ölülerimin sessizliği,
Bir yanımda doğmamışların hakkı.
İkisinin arasında,
Bir insanın taşıyabileceğinden ağır,
Bir sabah vardı.
Ben, o sabaha yürüdüm.
Ne kadar gece varsa memleketin üstünde,
Hepsinden biraz karanlık aldım.
Bir annenin gözünden umudu,
Bir babanın terinden emeği,
Bir çocuğun dilinden yarını öğrendim.
Meğer memleket,
Milletin, karanlığın içinden çekip aldığı,
Bir parça aydınlıkmış.
O aydınlığı gördüm.
Tuttum ellerinden.
Kimi nasırlıydı,
Kimi titriyordu,
Kimi bir daha bırakmamak üzere
Sımsıkı sarılmıştı hayata.
Beklemekten yorulmuş insanların
Gözlerinden tanıdım memleketimi.
Derin bir yarası vardı.
O yaraya dokundum.
Ve kapanacağı günü,
Kendi kaderim bildim.
Bir gün geldi,
Elli yıllık hasretin
Bir gecede nasıl bahara döndüğünü gördüm.
O gece,
Kendi ömrümden büyük bir sevincin,
İçinde durdum.
Her bahara can veren,
Bir toprak vardı.
Dostlarımı o toprağa bıraktım.
Hatıralarını, yüreğime asarak yürüdüm.
İnsanın sevdiklerini elinden almakla,
Milletin iradesini elinden almak,
Aynı yaranın iki yüzüymüş.
Yüzleştim.
Ben,
Yalnız kendi hürriyetimle
Hür olmamaya ant içtim.
Sokaklarda, meydanlarda yürüdüm.
Bir gün geldi,
Kapılar kapandı.
Bir ömrün emeğine
Bir Mâzi’nin hükmü biçildi.
Yola düştüm,
Yürüdüm.
Yeniden yürüdüm.
Yolun, yolcudan ulu olduğunu öğrenerek yürüdüm.
Sonra, binalara sığmayacak kadar
Büyüdü yürüdüğümüz yol.
Ardımda kalanlara,
Öfkemden bir anıt dikmedim.
Çünkü geçmişin hesabında kaybolacak kadar,
Küçük bir gelecek düşlemedim.
Ben bu milletin yarınına
Kendimden bir ömür bırakmaya ant içtim.
Hangi ağaç bilir,
Gölgesinde uyuyacak çocuğun adını?
Hangi nehir sorar,
Suyunu içecek insanın kim olduğunu?
En ücra köşeni hep düşledim.
Ey benim güzel memleketim!
Ben senden,
Geçmişinin ihtişamını istemedim.
Geleceğinden de
Kendime bir pay ayırmadım.
Vakti gelip de,
Bu yolun sonuna vardığımda,
Birileri çıksın,
Bıraktığım yerden yürüsün istedim.
Bazı yollar varılacak yere değil,
Uğruna yürüyenlerin vicdanına çıkar.
Ve ben,
Kendi vicdanımın önünde,
Başım dik durabilmek için yürüdüm.
Şimdi ömrümün hangi mevsimindeyim,
Bilmiyorum.
Bildiğim,
Memleketin benden alacaklı olduğu.
Bir ömrün hesabını,
Bir milletin yarınına vermeye geldim.
Doğmamışların, henüz duyulmamış sesini,
Aynı yürekte taşımaya geldim.
Bana ayrılan ömürden,
Bana ait olmayan bir gelecek çıkarmaya geldim.
En son insan hakkını alıncaya dek,
Yolda kalmaya geldim.
Kader diye önümüze koydukları ne varsa,
Milletin elleriyle, yeniden yazmaya geldim.
Buyursun gelsin gelecek.
Ey gelecek, gözün aydın.
Gözün aydın!
Hoş geldin!
Gelecek milletin elleriyle yeniden yazılıyor. Anadolu’dan ve Trakya’dan bir çığlık yükseliyor. Batıda da doğuda da yankılanıyor. Milletin gücüyle, milletin sözüyle; Türkiye yenileniyor, Türkiyem yenileniyor.”
